Sıradışı süper kahramanların sıradan yaşantısı

Süper kahramanlara hayranız. Daha da fazlası. Onlara duyduğumuz hayranlık bizim yaşam biçimimiz. Eğitimimizin, ekonomimizin, estetiğimizin bir parçası. Biz ne kadar kurtarılmaya muhtaçsak onlar o kadar kahraman, biz ne kadar tüketiciysek onlar o kadar üretici, ve biz ne kadar yolumuzu kaybetmişsek onlar o kadar yol gösterici.

Süper kahramanlarımız süper hayatlarına bizimle aynı dünyada, aynı bataklıkta başlıyorlar. Sonra ne oluyorsa oluyor onlar iyi okullara, iyi işlere ve iyi evlerine doğru yol alırken biz arkalarından hayranlıkla el sallamaya başlıyoruz. Bizim süper olmamamızın en büyük garantisi onlar.

Süper kahramanların en belirgin özelliği çift kişilikleri. Bilirsiniz, süper güçlere sahip süpermen aynı zamanda alık, çekingen, korkak Clark Kent’tir. Kahramanlar genelde karşıtlarına dönüşme yeteneğine sahiptirler. Onları süper yapan bu eşsiz ironiyle yaşayabilliyor olmalarıdır. En büyük beceriksizliklere en büyük beceriler aynı bedende. Ama buna gerçekten ironi demek doğru olur mu? Süper kahramanlardaki bu iki başka/karşıt şey hiçbir zaman aynı zamanda aynı yerde bir arada olmaz. Fiziğin yasalarına o derece bağlı.

O halde, bir süper kahramanda aynı fiziksel bedende iki farklı ruh mu bir araya geliyor? Bu sorunun yanıtı hayır olsa gerek. Daha çok iki yüzü farklı renkte boyanmış kağıda benziyorlar. “Başka bir şeylik” onlarda ölü bir şey.

Şimdi olayı daha netleştirmek için kaba, çirkin ayrımlar yapacağım. Öyle görünüyor ki dünyada en az üç tip insan yaşıyor. İlk ikisi mutlak derecede sabit: Süper kahramanlar ve süper kahraman olmayanlar. Genel olarak üçüncüler diye tanımlayacağımız tip ise sadece bu iki tip dışında kalan karman çorman olan şeyler. Bunları nasıl belirlediğimize gelince…

Süper kahramanlar süperdirler, dünyayı kurtarırlar. Politikacılardır, nobel ödüllü yazarlardır, akıntıya karşı duruyorlarmış gibi görünüp gerçekte daha şiddetli karşıt dip akıntısı ile sürüklenenlerdir.

Süper kahraman olmayanlar, tek kelimeyle televizyon izleyip gazete okuyanlardır.

Karmaşık tipler ise karmaşıktırlar. En belirgin özellikleri süper kahraman ya da süper kahraman olmayan olmamalarıdır.

Hiç merak ettiniz mi neden süper kahramanlar bu kadar güçlüyken dünyanın gerçek sorunlarıyla ilgilenmezler. Kamyonları tek elle kaldırır, duvarların arkasındaki banka soyguncularını görür ve kenti yıkmak isteyen özel güçlere sahip kötü bir yaratıkla savaşır dururlar. Neden? Süper kahraman olmayanlar gazetelerinde, televizyonlarında kendilerini oyalayacak bir şeyler bulabilsinler diye.

Gelelim üçüncü tipe. Görünmezler, olmadıkları için değil. Sistemde onları görüp tanımlayacak bir mercek olmadığı için. Birbirlerini bile bulamazlar. Herbiri özel dilin olanaklığına birer kanıt gibidir. Tüm davranışları, zevkleri, fikirleri ve izleri mevcut gösterge sistemlerinde tanımsızdır. Çünkü sıradışı olan hiçbir şey dile gelmez.

Nilg.

Etiketler:

One response to “Sıradışı süper kahramanların sıradan yaşantısı”

  1. Seval says :

    Eğlenerek okudum, kaleminiz kuvvetli :)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: